در این متن، شاعر عشق و وفاداری خود را به معشوق الهی بیان میکند و اعلام میکند که جان و دلش وقف خداوند است. او همچنین اشاره میکند که نمیتواند ادعای مالکیت نسبت به معشوق داشته باشد، بلکه خودش متعلق به معشوق است و هرچه او بخواهد انجام میدهد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۵۷ - در ملک دو کون پادشاهی میکن
جان و دل ما وقف الهی میکن ۱
چون مینتوان گفت که تو زان منی
من زان توام تو هرچه خواهی میکن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.