خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از معشوق میخواهد که گاهی با نالههای سحرگاهی و گاهی با یک آه، او را بیخود کند و سپس به خود بازگرداند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۶ - گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی
گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی
گه تشریفم برای یک آه دهی ۱
زان میخواهم بیخودی خویش که تو
بیخود کنی آنگاه بخود راه دهی ۲
گه تشریفم برای یک آه دهی ۱
زان میخواهم بیخودی خویش که تو
بیخود کنی آنگاه بخود راه دهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - چون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از تو
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - در ملک دو کون پادشاهی میکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.