الحکایه و التمثیل

کری بر ره بخفت از خرده دانی
که تا وقتی درآید کاروانی ۱

درآمد کاروان و رفت چون دود
کجا آن خفتهٔ کر را خبر بود ۲

چو شد بیدار خواب از دیدگان رفت
بدو گفتند ای کر کاروان رفت ۳

چرا خفتی که کرد آخر چنین خواب
که بگذشتند هم راهان و اصحاب ۴

ندانم تا چه خوابت دید ایام
که خوش در خواب کردت تا سرانجام ۵

کر آن بشنود گفت آشفته بودم
که هم کر بودم و هم خفته بودم ۶

دریغا چون شدم از خواب بیدار
نمی‌یابم ز یک هم راه آثار ۷