خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن دربارهٔ اهمیت خوش‌بودن و شکرگزاری است. شاعر بیان می‌کند که خوشی باعث جذب خوشی‌های بیشتر می‌شود و شکرگزاری باعث افزایش نعمت‌ها می‌گردد. همچنین، تلخی‌ها با خنده و پذیرش از بین می‌روند و وفاداری و رازداری ارزش‌هایی هستند که باید حفظ شوند.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کرده و از آن بهره‌مند شوند.

مشاهده کامل

غزل ۷۱۲ - خوش باش که هر که راز داند

خوش باش که هر کِه راز دانَد
دانَد که خوشیْ خوشی کَشانَد ۱

شیرینْ چو شِکَر تو باش شاکِر
شاکِر هردَم شِکَر سِتانَد ۲

شُکر از شِکَر است آستینْ پُر
تا بر سَرِ شاکِران فَشانَد ۳

تَلخَش چو بنوشی و بِخَندی
در ذاتِ تو تَلْخی‌یی نَمانَد ۴

گویی که چگونه‌ام خوشَم من؟
گویم تُرُشَم دِلَت بِمانَد ۵

گوید که نَهان مَکُن وَلیکِن
در گوشَم گو که کَس نَدانَد ۶

در گوشِ تو حَلقهٔ وَفا نیست
گوشِ تو به گوش‌‌ها رَسانَد ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۱۱ - امروز نگار ما نیامد
گوهر بعدی:غزل ۷۱۳ - ساقی زان می که می‌چریدند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.