این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و جدایی سخن میگوید. او از وفاداری و جفای معشوق، تأثیر حضور و غیاب او بر زندگی خود، و تأثیرات عشق بر جهان اطراف صحبت میکند. شاعر از زیبایی و عظمت معشوق و تأثیرات معنوی و مادی آن بر جهان سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۷۰۵ - ای کز تو همه جفا وفا شد
آن عَهْد و وَفایِ تو کُجا شُد؟ ۱
با رویِ تو سورْ شُد عَزاها
بی رویِ تو سورها عَزا شُد ۲
شُد بیقَدَمَت سَرا خَرابه
باز از تو خَرابهها سَرا شُد ۳
از دَعوتِ تو فَنا شود هست
وَزْ هَجْرِ تو هستها فَنا شُد ۴
ای کُشته مرا به جُرمِ آن که
از من راضی به جانْ چرا شُد ۵
آن تُخْمِ عَطایِ توست در جان
کو را کَفِ دستْ باسَخا شُد ۶
اِغْناتْ مُهَیِّج است جان را
وَرْ نی زِچه رویْ جانْ گدا شُد؟ ۷
گَر عاشقِ داد نیست جودَت
پس جانْ زِچه عاشقِ دُعا شُد؟ ۸
زد پَرتوِ ساقییت بر ابر
کَزْ عَکسِ تو ابرها سَقا شُد ۹
زد عَکسِ صَبوریِ تو بر کوه
تَسْکینِ زمین و مُتَّکا شُد ۱۰
زد عکسِ بُلندیِ تو بر چَرخ
مَعْنیِّ تو صورتِ سَما شُد ۱۱
از حُسنِ تو خاکْ هم خَبَر یافت
شُد یوسُفِ خوب و دِلْرُبا شُد ۱۲
از گفت بِدار چَنگ کَزْ وِیْ
بی گفتِ تو فَهمْ بانَوا شُد ۱۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.