شماره ۱۴ - جانا تو را که گفت که احوال ما مپرس

جانا تو را که گفت که احوال ما مپرس
بیگانه گرد و قصهٔ هیچ آشنا مپرس ۱

ز آنجا که لطف شامل و خلق کریم توست
جرم نکرده عفو کن و ماجرا مپرس ۲

خواهی که روشنت شود احوال سوز ما
از شمع پرس قصه ز باد هوا مپرس ۳

من ذوق سوز عشق تو دانم نه مدعی
از شمع پرس قصه ز باد هوا مپرس ۴

هیچ آگهی ز عالم درویشیش نبود
آن کس که با تو گفت که درویش را مپرس ۵

از دلق‌پوش صومعه نقد طلب مجوی
یعنی ز مفلسان سخن کیمیا مپرس ۶

در دفتر طبیب خرد باب عشق نیست
ای دل به درد خو کن و نام دوا مپرس ۷

ما قصهٔ سکندر و دارا نخوانده‌ایم
از ما به جز حکایت مهر و وفا مپرس ۸

حافظ رسید موسم گل معرفت مگوی
دریاب نقد وقت و ز چون و چرا مپرس ۹