شاعر خود را به شبنمی گرانجان در باغی تشبیه میکند که حتی در فصل خزان (پاییز) به امید بهار آینده به خواب شیرین میرود.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که برای درک کامل آن، مخاطب به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد.
تکبیت ۱۱۹۱ - درین ریاض من آن شبنم گرانجانم
که در خزان به شکرخواب نوبهار روم ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.