متن بیانگر این است که هر مصلحتی که عقل ارائه میدهد، به اندازهی کوهی از غم سنگین است و شاعر از این میپرسد که چه رطل (واحد وزن) گرانی وجود دارد که بتواند او را سبکبار کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
تکبیت ۱۱۹۰ - هر مصلحت عقل، کم از کوه غمی نیست
کو رطل گرانی که سبکبار نشینم؟ ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.