این متن شعری است که با استفاده از تمثیل‌ها و استعاره‌های مختلف، مفاهیم اخلاقی و اجتماعی را بیان می‌کند. در این شعر، موضوعاتی مانند عدالت، تلاش و پاداش، طمع، و عواقب اعمال نادرست مطرح شده‌اند. شاعر از مثال‌هایی مانند خوردن میوه‌های نادر، خدمت به قیصر، و عواقب دزدی برای انتقال پیام‌های خود استفاده کرده است.
این متن شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تمثیل‌ها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
غزل ۵۲۹ - خامی سوی پالیز جان آمد که تا خربز خورد
دیدی تو یا خود دید کَس کَنْدَر جهانْ خَرْ بُز خورَد؟ ۱
تَروندهٔ پالیزِ جان هر گاو و خَر را کِی رَسَد؟
زان میوه‌هایِ نادره زیرک دل و گُربُز خورَد ۲
آن کَس که در مغرب بُوَد یابد خورِش از اَنْدَلُس
وان کَس که در مشرق بُوَد او نِعْمَتِ هُرمُز خورَد ۳
چون خِدمَتِ قیصر کُند او راتِبه‌یْ قیصر خوَرد
چون چاکرِ اُربُز بُوَد از مَطْبَخِ اُربُز خورَد ۴
آن کو به غَصْب و دُزدی‌یی آهنگِ پالیزی کُند
از داد و داور عاقِبَت اِشْکَنجه‌هایِ غُز خورَد ۵
تُرک آن بُوَد کَزْ بیمِ او دیه از خَراجْ ایمِن بُوَد
تُرک آن نباشد کَزْ طَمَع سیلیِّ هر قُنْسُز خورَد ۶
وان عقل پُرمغزی که او در نوبهاری دَررَسَد
از پوست‌ها فارغ شود کِی غُصّهٔ قُنْدُز خورَد؟ ۷
صَفرایی‌یی کَزْ طَبْعِ بَد از نارِ شیرین می‌رَمَد
نارِ تُرُش خواهد ولی آن بِهْ که نارِ مُز خورَد ۸
خامُش نخواهد خورْد خود این راح‌هایِ روح را
آن کَس که از جوعُ الْبَقَر دَهْ مَرده ماش و رُز خورَد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
