این متن به اهمیت همراهی و همدردی با دیگران در زمان غم اشاره میکند و از کفر و بیاعتنایی به دیگران انتقاد میکند. همچنین، تأکید میکند که بدون دعوت الهی، کسی به سوی حق هدایت نمیشود و از انسان میخواهد که از رفتارهای ناپسند دوری کند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۹۷۱ - ناخوانده به هرجا که روی غم باشی
ور خوانده روی تو محرم آن دم باشی ۱
تا کافر را خدا نخواند نرود
شرمت بادا ز کافری کم باشی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.