خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن از زبان خداوند خطاب به انسان است که به او توصیه می‌کند از دنیای مادی و عام فاصله بگیرد و به سوی عشق و ارتباط با خداوند (دلدار) حرکت کند. در نهایت، در تنهایی شبانه، این عشق الهی به سراغ انسان می‌آید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۹۷۰ - می‌فرماید خدا که ای هرجائی
می‌فرماید خدا که ای هرجائی
از عام ببر که خاص آن مائی ۱
با ما خو کن که عاقبت آن دلدار
پیشت آید شبانگه تنهائی ۲
از عام ببر که خاص آن مائی ۱
با ما خو کن که عاقبت آن دلدار
پیشت آید شبانگه تنهائی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۶۹ - میدان و مگو تا نشود رسوائی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۷۱ - ناخوانده به هرجا که روی غم باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
