شاعر از مرغی که در قفس نیست و با نالههایش بوی زندگی میدهد، سخن میگوید و از او میخواهد که بر این پرده (جهان) با شادی بنالد.
مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانهی متن برای درک و لذت بردن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
رباعی ۱۹۵۴ - مرغان ز قفس قفس ز مرغان خالی
تو مرغ کجائی که چنین خوشحالی ۱
از نالهٔ تو بوی بقا میآید
مینال بر این پرده که خوش مینالی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.