این متن به مقایسه دو نوع مرد میپردازد: مردی که از درد و رنج به ستوه آمده و مردی که وجودش آرزوی دیگران است. شاعر از این تفاوت ابراز تاسف میکند که چگونه هر دو را با یک عنوان خطاب میکنند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد.
رباعی ۱۹۵۳ - مردی که فلک رخنه کند از دردی
مردی که خداش کاشکی ناوردی ۱
غبن است و هزار غبن کاین خلق لقب
آن را مردی نهند و این را مردی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.