خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از سفر و بی‌قراری انسان در زندگی سخن می‌گوید و آن را به کشتی‌ای سرگردان در دریا تشبیه می‌کند که هر روز به منزلی جدید می‌رسد و هر شب در جایی متفاوت است.
مفاهیم عمیق فلسفی و تشبیهات پیچیده در این متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند با آن ارتباط بهتری برقرار کنند.
رباعی ۱۹۵۱ - مائیم در این زمان زمین پیمائی
مائیم در این زمان زمین پیمائی
بگذاشته هر شهر به شهر آرائی ۱
چون کشتی یاوه گشته در دریائی
هر روز به منزلی و هرشب جائی ۲
بگذاشته هر شهر به شهر آرائی ۱
چون کشتی یاوه گشته در دریائی
هر روز به منزلی و هرشب جائی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۵۰ - ماه آمد پیش او که تو جان منی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۵۲ - مائیم و هوای روی شاهنشاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
