خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر با معشوقه‌ای گفت‌وگو می‌کند که جان او را وطن خود قرار داده است. معشوقه پاسخ می‌دهد که اگر از او هستی، از جان سخن نگو. شاعر می‌پرسد چرا با تیغ استدلالش او را می‌زند و معشوقه پاسخ می‌دهد که هنوز عاشق خودت هستی.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'تیغ حجت' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۳۶ - گفتم صنمی شدی که جان را وطنی
گفتم صنمی شدی که جان را وطنی
گفتا که حدیث جان مکن گر ز منی ۱
گفتم که به تیغ حجتم چند زنی
گفتا که هنوز عاشق خویشتنی ۲
گفتا که حدیث جان مکن گر ز منی ۱
گفتم که به تیغ حجتم چند زنی
گفتا که هنوز عاشق خویشتنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۳۵ - گفتم صنما مگر که جانان منی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۳۷ - گفتم که چونی مها خوشی محزونی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
