اگر عشق و سوزش درونی داری و آن را در دل نگه میداری، باید مانند نالهای که آرامشبخش است، آن را در هر نفس همراه داشته باشی.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۱۹ - گر سوزش سینه را به کس میداری
وز مهر ضمیر پر هوس میداری ۱
باید که چو نالهٔ تو آرام دلست
آن ناله قرین هر نفس میداری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.