خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
اگر عشق و سوزش درونی داری و آن را در دل نگه می‌داری، باید مانند ناله‌ای که آرامش‌بخش است، آن را در هر نفس همراه داشته باشی.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۱۹ - گر سوزش سینه را به کس می‌داری
گر سوزش سینه را به کس می‌داری
وز مهر ضمیر پر هوس می‌داری ۱
باید که چو نالهٔ تو آرام دلست
آن ناله قرین هر نفس می‌داری ۲
وز مهر ضمیر پر هوس می‌داری ۱
باید که چو نالهٔ تو آرام دلست
آن ناله قرین هر نفس می‌داری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۱۸ - گر درد دلم به نقش پیدا بودی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۲۰ - گر صید خدا شوی ز غم رسته شوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
