غزل ۵۱۳ - کیست در این شهر که او مست نیست؟

کیست در این شهر که او مَست نیست؟
کیست دَرین دور کَزین دست نیست؟ ۱

کیست که از دَمْدَمهٔ روحِ قُدس
حامِله چون مَریمِ آبَسْت نیست؟ ۲

کیست که هر ساعتْ پنجاه بار
بَستهٔ آن طُرِّهٔ چون شَسْت نیست؟ ۳

چیست در آن مَجْلِسِ بالایِ چَرخ
از میْ و شاهِد که دَرین پَست نیست؟ ۴

می‌نَهِلَد میْ که خِرَد دَم زَنَد
تا بِنَگویند که پیوست نیست ۵

جانْ بَرِ او بَسته شُد و لَنْگ مانْد
زان که ازین جاش بُرون جَست نیست ۶

بوالْعَجَبِ بوالْعَجَبان را نِگَر
هیچ تو دیدی که کسی هست نیست؟ ۷

بَرپَرَد آن دل که پَرَش شَهْ شِکَست
بر سَرِ این چَرخْ کِشْ اِشْکَست نیست ۸

نیست شو و وارَه ازین گفت و گوی
کیست کَزین ناطقه وارَست نیست؟ ۹