خلاصه و ردهبندی سنی
12+
متن درباره آمدن عید و آراستن خود برای دیدار است. شاعر از معشوق میخواهد که مانند عید به او توجه کند و از زیباییهای طبیعت در فصل بهار یاد میکند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۰۷ - عید آمد و هرکس قدری مقداری
عید آمد و هرکس قدری مقداری
آراسته خود را ز پی دیداری ۱
ما را چو توئی عید بکن تیماری
ای خلعت گل فکنده بر هر خاری ۲
آراسته خود را ز پی دیداری ۱
ما را چو توئی عید بکن تیماری
ای خلعت گل فکنده بر هر خاری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۰۶ - عید آمد و عید بس مبارک عیدی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۰۸ - غم را دیدم گرفته جام دردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.