متن به مناسبت عید نوشته شده و بیانگر شادی و مبارکبودن این روز است. همچنین اشاره میکند که اگر آسمان دهان داشت، از شادی میخندید. در ادامه، با لحنی تأملبرانگیز، افسوس میخورد که عید، روزهای ما را دیده است.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و عاطفی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن تأملبرانگیز آن مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است.
رباعی ۱۹۰۶ - عید آمد و عید بس مبارک عیدی
گر گردون را دهان بدی خندیدی ۱
این هست ولیک اگر ز من بشنیدی
افسوس که عید عید ما را دیدی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.