خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از غم و اندوهی که به او خطا و جفا نسبت می‌دهد شکایت می‌کند و بیان می‌کند که با وجود تجربه و پیری، همچنان از این جفاها در امان نیست.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات مطرح شده مانند غم، جفا و پیری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۸۸۷ - رو ای غم و اندیشه خطا می‌گوئی
رو ای غم و اندیشه خطا می‌گوئی
از کان وفا چرا جفا می‌گوئی ۱
هر کودک را گر از جفا ترسانند
من پیر شدم در این مرا می‌گوئی ۲
از کان وفا چرا جفا می‌گوئی ۱
هر کودک را گر از جفا ترسانند
من پیر شدم در این مرا می‌گوئی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۸۶ - رقص آن نبود که هر زمان برخیزی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۸۸ - روزی به خرابات گذر می‌کردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
