شاعر از غم و اندوهی که به او خطا و جفا نسبت میدهد شکایت میکند و بیان میکند که با وجود تجربه و پیری، همچنان از این جفاها در امان نیست.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات مطرح شده مانند غم، جفا و پیری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۸۸۷ - رو ای غم و اندیشه خطا میگوئی
از کان وفا چرا جفا میگوئی ۱
هر کودک را گر از جفا ترسانند
من پیر شدم در این مرا میگوئی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.