خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و اشتیاق خود می‌گوید و التماس به ساقی دارد. وقتی ساقی جاه و جمال خود را نشان می‌دهد، شاعر از خود بی خود شده و تنها ساقی باقی می‌ماند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و مفاهیم عرفانی دارد.
رباعی ۱۸۷۷ - دوش از سر عاشقی و از مشتاقی
دوش از سر عاشقی و از مشتاقی
می‌کردم التماس می از ساقی ۱
چون جاه و جمال خویش بنمود به من
من نیست شدم بماند ساقی ساقی ۲
می‌کردم التماس می از ساقی ۱
چون جاه و جمال خویش بنمود به من
من نیست شدم بماند ساقی ساقی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۷۶ - دوش آمد آن خیال تو رهگذری
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۷۸ - دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
