شاعر در این ابیات از درد و رنج عشق سخن میگوید و بیان میکند که چگونه عشق به معشوق باعث نالههای جانسوز و رنجهای فراوان شده است. او از بیخبری معشوق از حالش شکایت دارد و اشاره میکند که چرخ روزگار به بهانه عشق، او را بسیار آزار داده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و توصیف رنجهای عشق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات شدید و غمانگیز نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۸۶۴ - در عشق تو خون دیده بارید بسی
جان در تن من ز غم بنالید بسی ۱
آگاه نی ز حالم ای جان جهان
چرخم به بهانه تو مالید بسی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.