خلاصه و ردهبندی سنی
12+
در این متن، شاعر به ستایش معشوق میپردازد و او را سلطان زیبایی، نماد لطف و برهان، و جان عاشقان بیجان میخواند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال پیچیده باشد.
رباعی ۱۸۶۳ - در عالم حسن اینت سلطان که توئی
در عالم حسن اینت سلطان که توئی
در خطهٔ لطف شهره برهان که توئی ۱
در قالب عاشقان بیجان گشته
انصاف بدادیم زهی جان که توئی ۲
در خطهٔ لطف شهره برهان که توئی ۱
در قالب عاشقان بیجان گشته
انصاف بدادیم زهی جان که توئی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۶۲ - در زیر غزلها و نفیر و زاری
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۶۴ - در عشق تو خون دیده بارید بسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.