شاعر از آمدن معشوق در نیمهشب و تبدیل شب تاریک به صبحی شاد سخن میگوید. او زیبایی بیهمتای معشوق و گشودن گرههای زلف شب را توصیف میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۸۳۷ - چون شب بر من زنان و گویان آئی
در نیم شبی صبح طرب بنمائی ۱
زلف شب را گره گره بگشائی
چشمت مرسا که سخت بیهمتائی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.