شاعر از معشوق خود میخواهد که به او نزدیک شود، زیرا معشوق دارای جذابیت، نور و زیبایی است و صدایی دلنشین مانند داوود دارد.
این متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که درک عمیقتر آن نیاز به آشنایی با مفاهیم شعری و ادبی دارد. همچنین، ممکن است برخی از استعارهها و تشبیههای بهکاررفته برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۸۰۹ - پیش آی خیال او که شوری داری
بر دیدهٔ من نشین که نوری داری ۱
در طالع خود ز زهره سوری داری
در سینه چو داود زبوری داری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.