خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر از معشوق می‌خواهد که خود را به او نشان دهد تا بتواند از دیدن زیبایی‌هایش شادمان شود و به دیگران فخر بفروشد. او معشوق را جان جهان می‌خواند و معتقد است که دیدن او باعث شادی انسان می‌شود.
متن دارای مضامین عاشقانه و شاعرانه است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً در برنامه‌های درسی مدارس ایران برای این گروه سنی گنجانده می‌شوند.
رباعی ۱۸۰۲ - بنمای به من رخت بکن مردمی
بنمای به من رخت بکن مردمی
تا لاف زنم که دیده‌ام خرمی ۱
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی ۲
تا لاف زنم که دیده‌ام خرمی ۱
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۰۱ - بر گلشن یارم گذرت بایستی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۰۳ - بوئی ز تو و گل معطر نی نی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
