خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر به مخاطب خود (که احتمالاً معشوق یا خداوند است) می‌گوید که او جان و روشن‌بخش زندگی‌اش شده است. شاعر از تأثیر عمیق این وجود در قلب و ذهن خود سخن می‌گوید، گویی که این وجود در دلش ترانه می‌سراید و در سرش مانند باده به رقص درآمده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند 'باده' ممکن است برای مخاطبان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
رباعی ۱۷۷۰ - ای آنکه تو جان بنده را جان شده‌ای
ای آنکه تو جان بنده را جان شده‌ای
در ظلمت کفر شمع ایمان شده‌ای ۱
اندر دل من ترانه‌گویان شده‌ای
واندر سر من چو باده رقصان شده‌ای ۲
در ظلمت کفر شمع ایمان شده‌ای ۱
اندر دل من ترانه‌گویان شده‌ای
واندر سر من چو باده رقصان شده‌ای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۶۹ - ای آنکه تو بر فلک وطن داشته‌ای
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۷۱ - ای آنکه حریف بازی ما بده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
