خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به مخاطبی اشاره می‌کند که خود را برتر از جهان می‌پندارد و بر روی خاک (زمین) اثری از خود باقی گذاشته است، اما اصل و ذات خود را فراموش کرده یا رها کرده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل به بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۱۷۶۹ - ای آنکه تو بر فلک وطن داشته‌ای
ای آنکه تو بر فلک وطن داشته‌ای
خود را ز جهان پاک پنداشته‌ای ۱
بر خاک تو نقش خویش بنگاشته‌ای
وان چیز که اصل تست بگذاشته‌ای ۲
خود را ز جهان پاک پنداشته‌ای ۱
بر خاک تو نقش خویش بنگاشته‌ای
وان چیز که اصل تست بگذاشته‌ای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۶۸ - ای آنکه به لطف دلستان همه‌ای
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۷۰ - ای آنکه تو جان بنده را جان شده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
