خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
در این شعر، شاعر از یار خود می‌خواهد که از خواب بیدار شود و مانند روز رستاخیز برخیزد. او از یار می‌خواهد که شراب بریزد و از زندگی لذت ببرد، چرا که وقتی خودش چنین شده است، چرا باید از آن بگریزد.
اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا غیرقابل درک باشد.
رباعی ۱۷۶۴ - ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی
ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی
برخیزد رستخیز چون برخیزی ۱
می‌ریز شراب را که خوش می‌ریزی
چون خویش چنین شدی چرا بگریزی ۲
برخیزد رستخیز چون برخیزی ۱
می‌ریز شراب را که خوش می‌ریزی
چون خویش چنین شدی چرا بگریزی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۶۳ - ای هیزم تو خشک نگردد روزی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۶۵ - امروز بیا که سخت آراسته‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
