در این شعر، شاعر از یار خود میخواهد که از خواب بیدار شود و مانند روز رستاخیز برخیزد. او از یار میخواهد که شراب بریزد و از زندگی لذت ببرد، چرا که وقتی خودش چنین شده است، چرا باید از آن بگریزد.
اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا غیرقابل درک باشد.
رباعی ۱۷۶۴ - ای یار گرفتهٔ شراب آمیزی
برخیزد رستخیز چون برخیزی ۱
میریز شراب را که خوش میریزی
چون خویش چنین شدی چرا بگریزی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.