این متن به اهمیت عشق و دلسوزی در زندگی اشاره میکند و بیان میدارد که بدون احساس و عشق، زندگی مانند هیزم خشک است و تنها با عشق میتوان به معنای واقعی زندگی دست یافت.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۶۳ - ای هیزم تو خشک نگردد روزی
تا تو فتد ز آتش دلسوزی ۱
تا خرقهٔ تن دری تو بیدل سوزی
عشق آموزی ز جان عشق آموزی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.