خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن با نفس خود سخن می‌گوید و از همدلی آن با دلش تعجب می‌کند. او خود را بندهٔ صبحی می‌داند که با خنده می‌آید. سپس از شب و روز آخر می‌پرسد که در دل شب چه کسی مانند شحنه، دزد، خواجه و عسس است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۶۱ - ای نفس عجب که با دلم همنفسی
ای نفس عجب که با دلم همنفسی
من بندهٔ آن صبح که خندان برسی ۱
ای در دل شب چو روز آخر چه کسی
هم شحنه و دزد و خواجه و هم عسسی ۲
من بندهٔ آن صبح که خندان برسی ۱
ای در دل شب چو روز آخر چه کسی
هم شحنه و دزد و خواجه و هم عسسی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۶۰ - این عرصه که عرض آن ندارد طولی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۶۲ - ای نور دل و دیده و جانم چونی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
