این متن به ناپایداری و بیارزشی دنیا اشاره دارد و بیان میکند که دنیا مانند عرصهای بیعرض و طول است و ارزش واقعی ندارد. همچنین، به بیفایده بودن ثروت و داراییهای مادی در برابر حقایق معنوی میپردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۶۰ - این عرصه که عرض آن ندارد طولی
بگذار عمارتش بهر مجهولی ۱
پولیست جهان که قیمتش نیست جوی
یا هست رباطی که نیرزد پولی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.