خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها ابراز پشیمانی می‌کند از اینکه در طول زندگی خود غافل بوده و حقیقت وجودی خود را نشناخته است. او آرزو می‌کند که اگر این غفلت نبود، با بینشی عمیق‌تر به خود و زندگی‌اش می‌نگریست.
مفاهیم عمیق فلسفی و وجودی در این شعر، درک آن را برای کودکان دشوار می‌سازد. نوجوانان و بزرگسالان به‌ویژه آن‌هایی که با ادبیات کلاسیک فارسی آشنا هستند، بهتر می‌توانند این مضامین را درک کنند.
رباعی ۱۷۵۰ - ای کاش که من بدانمی کیستمی
ای کاش که من بدانمی کیستمی
در دایرهٔ حیات با چیستمی ۱
گر پنبهٔ غفلتم نبودی در گوش
بر خود به هزار دیده بگریستمی ۲
در دایرهٔ حیات با چیستمی ۱
گر پنبهٔ غفلتم نبودی در گوش
بر خود به هزار دیده بگریستمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۴۹ - ای قاصد جان من به جان میارزی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵۱ - ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
