این متن بیانگر احساسات عاشقانه و سردرگمی ناشی از عشق است. شاعر از عشق به عنوان منبع حیرت و سرگردانی یاد میکند و از درد دل سوخته خود میگوید، در حالی که میداند معشوق از حال او آگاه است.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد یا نیاز به توضیح داشته باشد.
رباعی ۱۷۴۸ - ای عشق تو عین عالم حیرانی
سرمایهٔ سودای تو سرگردانی ۱
حال من دلسوخته تا کی پرسی
چون میدانم که به ز من میدانی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.