شاعر از ناتوانی دل در انجام کارها با صداقت شکایت میکند و به فقر و دریوزهگری به عنوان راهی برای آرامش اشاره میکند. درویش از دریوزهگری شرم ندارد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین ممکن است نیاز به توضیح مفاهیمی مانند دریوزهگری و مفلسی داشته باشد.
رباعی ۱۷۳۱ - ای دل چو به صدق از تو نیاید کاری
باری میکن به مفلسی اقراری ۱
اینک در او دست به دریوزه برآر
درویش ز دریوزه ندارد عاری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.