خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق خود به عنوان منبع علم و رحمت یاد می‌کند و اشتیاق خود را به او با تشبیه به پختن حلوا بیان می‌کند.
مفاهیم عرفانی و عاشقانه موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
رباعی ۱۷۱۷ - ای چون علم سپید در صحرائی
ای چون علم سپید در صحرائی
ای رحمت در رسیده از بالائی ۱
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی ۲
ای رحمت در رسیده از بالائی ۱
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۱۶ - ای چون علم بلند در صحرائی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۱۸ - ای خواجه چرا بی‌پر و بالم کردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
