شاعر در این بیتها از ویژگیهای ظاهری معشوق (ترک) مانند موهای مشکی، چهرهای روشن و ابروی کمانی سخن میگوید و نگران است که معشوق به زبان ترکی صحبت کند و او را فریب دهد.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آنها برای مخاطبان با سن پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، محتوای عاشقانه آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
رباعی ۱۷۱۵ - ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی ۱
نتوان دل خود را به خطا گم کردن
ترسم که تو ترکی و به ترکی گوئی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.