خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن به خطاب به یک وجود الهی یا معنوی است که از حال بندگان آگاه است و در تاریکی‌های زندگی مانند چراغی روشنگر است. شاعر از این وجود می‌خواهد که دل او را که خود پرورانده است، بازگرداند و اشاره می‌کند که این وجود، خود را نمی‌شناسد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که برای درک عمیق‌تر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شعری ممکن است برای کودکان زیر 12 سال چالش‌برانگیز باشد.
رباعی ۱۶۹۵ - ای آنکه ز حال بندگان میدانی
ای آنکه ز حال بندگان میدانی
چشمی و چراغ در شب ظلمانی ۱
باز دل ما را که تو میپرانی
آخر تو ندانی که تواش میخوانی ۲
چشمی و چراغ در شب ظلمانی ۱
باز دل ما را که تو میپرانی
آخر تو ندانی که تواش میخوانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۹۴ - ای آنکه ز حد برون جان‌افزایی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۹۶ - ای آنکه ز خاک تیره نطعی سازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
