این متن به توصیف موجودی بیحد و بینهایت میپردازد که در عین حال در هر لحظه حد و مرز خود را نشان میدهد. اشاره دارد که این وجود در جهان مادی جای نمیگیرد و در غیب (عالم نامرئی) ساکن است اما به بیرون (عالم مرئی) نمیآید.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل میشود.
رباعی ۱۶۹۴ - ای آنکه ز حد برون جانافزایی
بیحدی و حد هر نفس بنمایی ۱
دانی که نداری به جهان گنجایی
در غیب بچفسیدی و بیرون نایی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.