در این متن، شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا، قد بلند و زیبایی فرد مورد نظر را ستایش میکند. او از سرو و گل به عنوان نمادهای زیبایی استفاده میکند و از فرد میخواهد تا آینهای بردارد تا زیبایی خود را ببیند یا بشنود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و زیباییشناسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. هیچ محتوای نامناسب یا پیچیدهای برای گروههای سنی پایینتر وجود ندارد.
رباعی ۱۶۱۰ - ای سرو ز قامت تو قد دزدیده
گل پیش رخ تو پیرهن بدریده ۱
بردار یکی آینه از بهر خدای
تا همچو خودی شنیدهای یا دیده ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.