شاعر در این متن به یادآوری روز الست و عهد الهی اشاره میکند و از خداوند میخواهد که مانند نور روز به زندگیاش وارد شود. همچنین، به حالت انتظار و اشتیاق خود برای این حضور الهی اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص ادبی و عرفانی مانند «روز الست» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی مذهبی دارد.
رباعی ۱۶۰۹ - ای روز الست ملک و دولت رانده
وی بنده ترا چو قل هو الله خوانده ۱
چون روشنی روز در آی از در من
بین گردن من بسوی در کژ مانده ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.