خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از معشوق خود با توصیفاتی مانند لعل شکرین و قد صنوبری یاد میکند و بیان میکند که در غم فراق او، چهرهاش مانند زر زرد شده است. او از معشوق میخواهد که این "زر" (اشاره به عشق و از خود گذشتگی) را از دست ندهد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ فارسی دارد.
رباعی ۱۵۸۶ - مستم ز دو لعل شکرت ای مهرو
مستم ز دو لعل شکرت ای مهرو
پستم ز قد صنوبرت ای مهرو ۱
رویم چو زر است در غم سیمبرت
از دست مده تو این زرت ای مهرو ۲
پستم ز قد صنوبرت ای مهرو ۱
رویم چو زر است در غم سیمبرت
از دست مده تو این زرت ای مهرو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۸۵ - مردی یارا که بوی فقر آید از او
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۸۷ - من بندهٔ تو بندهٔ تو بندهٔ تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.