خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از گفتوگویی عاشقانه با معشوق خود یاد میکند. معشوق در پاسخ به پرسش شاعر دربارهٔ خانهاش، میگوید که خانهاش دل خراب و مستانهٔ اوست و خودش مانند خورشید درون ویرانهها میگردد. سپس شاعر خطاب به معشوق میگوید که ای مست، خانهات خراب باد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از واژگانی مانند «مست» و «خراب» ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فرهنگ داشته باشد.
رباعی ۱۵۸۲ - گفتم که کجا بود مها خانهٔ تو
گفتم که کجا بود مها خانهٔ تو
گفتا که دل خراب مستانهٔ تو ۱
من خورشیدم درون ویرانه روم
ای مست، خراب باد کاشانهٔ تو ۲
گفتا که دل خراب مستانهٔ تو ۱
من خورشیدم درون ویرانه روم
ای مست، خراب باد کاشانهٔ تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۸۱ - گفتم روزی که من به جانم با تو
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۸۳ - گه در دل ما نشین چو اسرار و مرو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.