این متن بیانگر این است که هنگام مرگ، روح از بدن جدا میشود و بدن مانند لباس کهنه دور انداخته میشود. بدن که از خاک آفریده شده، به خاک بازمیگردد و روح به نور قدیمی خود میپیوندد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۵۲۵ - هنگام اجل چو جان بپردازد تن
مانند قبای کهنه اندازد تن ۱
تن را که ز خاکست دهد باز به خاک
وز نور قدیم خویش برسازد تن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.