این متن بیانگر دوگانگی و تناقض در عشق است، جایی که معشوق هم منبع نور و آرامش است و هم باعث آشوب و فتنه. شاعر از بینشانی و عدم وجود نشانهای مشخص از دوست شکایت میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «فتنه» و مفاهیم دوگانه ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر داشته باشد.
رباعی ۱۵۲۴ - هم نور دل منی و هم راحت جان
هم فتنه برانگیزی و هم فتنه نشان ۱
ما را گوئی چه داری از دوست نشان
ما را از دوست بینشانیست نشان ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.