این متن شعری است که از عشق، طبیعت، و وصال سخن میگوید. شاعر از زیباییهای طبیعت و رسیدن به سعادت و وصال صحبت میکند و مخاطب را به بیداری و حرکت به سوی این وصال دعوت میکند. همچنین، از رهایی از دنیای مادی و رسیدن به معنویت و کمال سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۴۷۳ - هر نفس آواز عشق میرسد از چپ و راست
ما به چَمَن میرَویم عَزْمِ تماشا کِه راست ۱
نوبَتِ خانه گُذشت نوبَتِ بُستان رَسید
صُبحِ سَعادت دَمید وَقتِ وِصال و لِقاست ۲
ای شَهِ صاحِب قِران خیز زِ خوابِ گِران
مَرکَبِ دولت بِران نوبَتِ وَصلْ آنِ ماست ۳
طَبْلِ وَفا کوفْتَند راهِ سَما روفْتَند
عیشِ شما نَقْد شُد نَسیهٔ فردا کجاست؟ ۴
روم بَرآوَرْد دست زَنگیِ شب را شِکَست
عالَمِ بالا و پَست پُرلَمَعان و صَفاست ۵
ای خُنُک آن را که او رَسْت ازین رنگ و بو
زان که جُزین رنگ و بو در دل و جانْ رَنگهاست ۶
ای خُنُک آن جان و دل کو رَهَد از آب و گِل
گر چه دَرین آب و گِل دَسْتگَهِ کیمیاست ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.