شاعر بیان میکند که بدون حضور معشوق، توانایی لذت بردن از زندگی (مانند نوشیدن باده، بازی مهره، و رقصیدن) را ندارد و تنها با حضور معشوق است که این کارها معنا پیدا میکنند.
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههایی مانند باده و رقص است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۱۵۱۱ - من بیرخ تو باده ندانم خوردن
بیدست تو من مهره ندانم بردن ۱
از دور مرا رقص همی فرمائی
بیپردهٔ تو رقص ندانم کردن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.