در این متن، شاعر از مخاطب میخواهد که تنها به بادهٔ لعل (شراب سرخ) بیمکان فکر کند و از دیگر چیزها و افراد غافل شود. او تأکید میکند که اگر جان داری، از این جهان یاد نکن و اگر مستی میخواهی، از عاقلان یاد مکن.
متن دارای مضامین عرفانی و نمادین مرتبط با شرابسرایی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۴۵۰ - جز بادهٔ لعل لامکان یاد مکن
آنرا بنگر از این و آن یاد مکن ۱
گر جان داری از این جهان یاد مکن
مستی خواهی ز عاقلان یاد مکن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.