شاعر در این متن از گفتگوی درونی خود با دلش سخن میگوید. او به دلش میگوید که عشق را آغاز نکند تا دوباره درگیر درد و غم نشود. اما دلش پاسخ میدهد که معشوق آنقدر شگفتانگیز است که ارزش عاشق شدن را دارد و به شاعر توصیه میکند که از ابراز علاقه خودداری نکند.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به غم و محبت نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۴۳۴ - با دل گفتم عشق تو آغاز مکن
بازم در صد محنت و غم باز مکن ۱
دل تیرهگیی کرد و بگفت ای سره مرد
معشوق شگرفست برو ناز مکن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.