شاعر در این متن به عاشقان سخن و سخنوران اشاره میکند و از آنها میخواهد که به جای تکرار سخنان کهنه، به دنبال علم و دانش نو باشند.
متن دارای مفاهیم انتقادی و نیازمند درک نسبتاً بالایی از زبان و ادبیات است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
رباعی ۱۴۱۷ - ای عاشق گفتار و تفاصیل سخن
ای گر ز سخنوران قهارهٔ کن ۱
روزیت چو نیست علم نونو هله ور
ای کهنه فروش در سخنهای کهن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.